Supansa's profile++Alone Again++PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
++Alone Again++enjoy yourself~* March 25 น้ำตานานแล้วมั้ง ที่เราไม่ได้ร้องไห้แบบเมื่อคืน เพิ่งเคยรู้สึกว่าน้ำตามันอุ่น อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลก ยังมีน้ำตาเป็นเพื่อน เลยร้องมันทั้งคืน หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าตาบวม ผ้าห่ม หมอนเปียกไปด้วยน้ำตา ทำไมเราถึงต้องอ่อนแอกับเรื่องไม่ใช่เรื่อง สั่งตัวเองให้หยุด มันกลับยิ่งไหล ผิดเหรอที่เป็นคนไม่เสแสร้ง รัก เกลียดแสดงออก อย่างน้อยเราไม่เคยดูถูกคนอื่น ไม่เคยเหยียบคนอื่น ช่างมันเหอะ แต่สิ่งที่ทำให้เสียใจ คือความรู้สึกดีๆ มากกว่า ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้ไป ความห่วงใยที่มีให้ไป มันก็ยังเหมือนเดิมจนบางครั้งรู้สึกว่าจะมากขึ้นด้วยซ้ำ ทำอะไรก็นึกถึง มีอะไรก็แบ่งปัน โดยที่ไม่ได้คิดถึงผลตอบแทน แต่กำไรที่ได้กลับมากลับเป็นคำว่าโง่ เสียงหัวเราะเยาะ กลายต้องเป็นคนเลวในสายตาคนอื่น กลายเป็นตัวตลก ที่รู้ตอนนี้สิ่งที่จะทำต่อไป จะไม่รักใครมาก จะไม่เกลียดใครมาก เพราะเวลาที่เราโดนหักหลังจากคนที่เรารัก เราจะกลายเป็นหมาทันทีในสายตาของคนที่เรารัก จะพยายามอยู่คนเดียวให้ได้ พึ่งตัวเองให้ได้มากที่สุด อยู่ในส่วนของเรา บางทีอยากจะถามชวนทำไม จะให้ไปทำไม ไปในฐานะอะไร รุ้ไว้นะไม่ได้อึดอัดคนเดียว เราอึดอัดยิ่งกว่า ที่พูดบอกอะไรก็ไม่ได้ เป็นคนน่ารำคาญ เราน่าจะรู้ตัวได้แล้วเหมือนที่กุ้งกับฝ้ายบอกเหมือนกันโดยที่ไม่ได้นัดหมาย ไม่ใช่คนในครอบครัวเค้า ยังไงเราก็คือคนนอก สำหรับเราเค้ากลับไม่ได้เป็นคนนอก อย่างน้อยเค้าก็คือคนหนึ่งส่วนหนึ่งในครอบครัวของเรา เวลาแม่ทำอะไรให้เราก็มักจะแบ่งปันให้เค้าด้วย เพราะแม่คิดว่าเค้าก็คือลูกของแม่คนหนึ่ง กุ้ง เป้ พ่อ ก็ถามถึงเค้าเพราะเค้าคือคนในครอบครัว บอกว่าอย่าทิ้งกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกันนะ เราทำแล้วหล่ะ แต่มันผิดที่ผิดเวลา ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากเห็นอะไรแล้ว ไม่อยากร้องไห้ ไม่อยากจะรู้สึกว่าเคยรักเคยรู้จัก
PS........T_T
- ขอบคุณพ่อ,แม่,เป้,กุ้ง ที่เข้าใจปุ้ย
- ขอบใจนะฝ้ายที่อยู่เป็นเพื่อน
- ร้องให้ความงี่เง่าของตัวเอง เสือกไม่ดูที่
- ขอบคุณอ้ายอุ๋ย ที่เข้าใจปุ้ยมากรู้กระทั่งว่าจะร้องไห้ เลยให้ยืมห้อง PLC เป็นที่ร้องไห้
- คำสอนที่พ่อ แม่ เป้ กุ้ง อ้ายอุ๋ย สอนปุ้ยมา อย่างน้อยปุ้ยก็ทำได้ November 14 กุญแจหัวใจเมื่อเปิดประตูต้อนรับความรัก
แล้วอยู่ดีดี มันกลับหนีออกไปทางเดิม ความทุกข์เลยจ้องจะแทรกเข้ามาแทน เราก้อชิงใส่กลอนล็อคให้แน่นหนาซะ .........อย่างน้อย.........
แม้ไม่มีรักหลงเหลือในห้องนั้น
กุญแจดอกนั้นมันอยู่ที่ใจของเราเอง
ความรักเป็นวงกลมIf you love someone,
put their name in a circle instead of a heart because hearts can break but circles go on forever.
ถ้าคุณรักใครสักคน จงให้เขาอยู่รอบๆ ตัวคุณ แทนที่จะให้เขาอยู่ในหัวใจ เพราะหัวใจสามารถแตกสลายได้ แต่ถ้าเขาอยู่รอบตัวคุณ เขาจะอยู่กับคุณตลอดไป
++PS++ - แม่กับพ่อจะมาหาละหลังจากไม่ได้เจอมาเป็นเดือน - ลอยกระทงปีนี้ก็เหมือนทุกปีไม่มีอะไรพิเศษยังอยู่ในห้องเดิม - ไปเก็บขยะที่น้ำปิงมา สนุกดี - การรู้จักกันบนโลกเบี้ยวๆใบนี้ว่ายากแล้ว แต่การรักษาคนๆนั้นยากยิ่งกว่า November 13 คำตอบของความคิดถึงการที่เราอยู่ใกล้กับอะไรมากเกินไป เรามักมองเห็นสิ่งนั้นไม่ชัดเจน เหมือนเสียงของหัวใจที่ไหวเต้นอยู่ในร่างกายเรา ยังเป็นเรื่องยากที่จะได้ยิน... คนสองคนที่อยู่ด้วยกันตลอด อาจจะทำให้เรามองไม่เห็นตัวตนที่แท้จริงของกันและกัน และก็มองไม่เห็นหัวใจของตัวเองชัดเจน **++**++** บางครั้ง...เมื่อเรารักใครสักคน... เราอาจไม่รู้เลยว่า...เรารักเขาแค่ไหน... หรือเขามีความหมายกับเรามากแค่ไหน จนเมื่อถึงเวลาที่ต้องห่างไกลกัน - ความคิดถึง - ก็จะเกิดขึ้นให้เราสามารถค้นพบคำตอบเหล่านั้นได้ รักแค่ไหน...มีความหมายแค่ไหน - ความคิดถึง - จะตอบเอง **++**++** ++PS++ -อากาศหนาวมาแล้ว ไม่ชอบเลย -คิดถึงพ่อ แม่ เป้ กุ้งจัง -ลอยกระทงแล้วไม่ได้ออกไปไหนเลย July 11 ทำไมหัวใจคนเราจึงอยู่ด้านซ้าย?
เราใส่นาฬิกามือซ้าย ที่ใส่มือซ้ายเพราะถนัดขวา ยกมือซ้ายขึ้นมาดูเวลาได้ง่าย คิดดูแล้ว..หัวใจก็อยู่ทางซ้ายเหมือนกัน
PS~* - จองตั๋วกลับบ้านแล้ว - วันนี้เราตัดสินใจอะไรไปแล้ว คงแก้ไขไม่ได้ บอกตัวเองว่าทำพรุ่งนี้ให้ดีที่สุดพอ - จะไม่เสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง - ขอบคุณคะพ่อ แม่ เป้ กุ้ง ที่อยู่เคียงข้างปุ้ยถึงแม้บางครั้งอาจจะผิด
June 26 การห้ามใจ--ไม่ให้รัก . . . . . มันมีเหตุผลหลายอย่าง . . . .
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจ ไม่ให้รักใครสักคน เหตุผลของคนเรา ย่อมไม่เหมือนกัน บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่า . . .มันคงเป็นไปไม่ได้ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะกลัวใจตัวเอง จะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้  บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน และคนคนนั้นก็คือ . . .คนที่เรารู้จัก และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึก ของคนคนนั้น บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา  เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่ เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเอง ไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้  แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ แต่หากจำเป็นต้องทำ เพื่อปกป้องตัวเอง เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ การถอยห่าง จะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า . . . ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง ยิ่งทำให้เราอ่อนแอ และแพ้ภัยตัวเอง  หากไม่ได้เขา มาเป็นคนรักของเรา ขอเพียงแค่เขา ได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้ อย่าได้เข้าใจว่า . . . เราโกรธหรือเกลียดเขา ถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่  คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเอง ให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง พร้อมที่จะใช้ชีวิต ที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร แม้ว่าการเดินทาง จะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม คิดและรู้สึกกับเขา ได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝง ด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขา ได้อย่างจริงใจที่สุด เป็นธรรมชาติมากที่สุด โดยไม่ต้องกดดันอะไร  หวังว่าเขาคงเข้าใจ ในเหตุผลที่เรากระทำลงไป เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่สักพักก็คงจะหายดี แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม การได้แอบรักบางทีมันก็สุขใจกว่าการได้ครอบครองแล้วไม่ได้ความรักกลับมาไม่ใช่เหรอ? PS~* - ไปดู WANTED มา ชอบแองเจลี่น่าโจลี่ มันส์มาก เวอร์ดี - รู้สึกเบื่อหน่ายกับสิ่งรอบตัว - อยากกลับบ้านแล้ว คิดถึงคนที่บ้าน 13/1 จะแย่แล้ว
June 22 ระหว่างทาง...ของการเดินทางถอยกลับเคยไหม...ที่คุณก้าวเดินไปข้างหน้า PS~* - มีสิ่งที่ทำให้คิดว่าเราจะเดินไปทางไหนต่อดี จะเรียนต่อหรือทำงานต่อ - ก็อยากทำงานนะ เพราะไม่ต้องแบมือขอใคร(ถ้าไม่จำเป็น)
|
หลงเข้ามาไม่ให้เสียเวลาเซ็นเยี่ยมด้วยค่า~*
|
|||||||||||||||
|
|
