แม้ไม่มีรักหลงเหลือในห้องนั้น
แต่ก้อป้องกันไม่ให้ความทุกข์มันไหลกลับมา
เราจะมีเวลามองออกไปข้างนอกหน้าต่างได้นานขึ้น
บางคนที่เลิกกันไปแล้วส่วนใหญ่จะทำใจไม่ได้

หลายๆคนก้อคงเคยเป็น
อาการมันคล้าย ๆ กับโลกจะหยุดหมุน
สมองทั้งสองซีกหยุดสั่งการเอาดื้อ ๆ
ไม่ยินดียินร้ายกับเรื่องราวรอบ ๆ ตัว
และมองว่าโลกนี้ช่างโหดร้ายเสียเหลือเกิน

ถ้าหากว่าความเศร้าหนึ่ง ๆ
สามารถใช้กุญแจไขให้เราหลุดจากความปวดร้าวไปได้จริง ๆ
ปัญหาก้อคือเราจะไปหากุญแจดอกนั้นมาจากไหน
ไม่ต้องเสียเวลาไปหาที่ไหนหรอก

กุญแจดอกนั้นมันอยู่ที่ใจของเราเอง
เหมือนกับเวลาที่หัวใจเราเปิดรับใครสักคนเข้ามาในชีวิต
ก้อคือเวลาที่เราไขกุญแจให้ความรักเดินเข้ามา
แต่เมื่อในวันนึง ความรักมันออกไปทางเดิม

 
สิ่งที่หลงเหลืออยู่
อาจมีเพียงความเศร้าและประตูหัวใจที่เปิดค้างไว้
วิธีทำใจมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย
ในเมื่อประตูในใจเราถูกเปิดค้างไว้

หัดปิดประตุและล็อคกุญแจไว้ซะ
อย่ารอให้ใครมาขโมยความรู้สึกดี - ดีของเรา
ให้หมดไปเสียก่อนที่จะคิดได้
หัดกระแทกประตูใส่ความเศร้าบ้างก้อได้
ชีวิตเราจะได้มองโลกในแง่งดงามมากขึ้น