Supansa 的个人资料++Alone Again++照片日志列表更多 工具 帮助

Samerchur Supansa

职业
地点
尚未添加列表。

Windows Media Player

++Alone Again++

enjoy yourself~*
3月25日

น้ำตา

นานแล้วมั้ง ที่เราไม่ได้ร้องไห้แบบเมื่อคืน เพิ่งเคยรู้สึกว่าน้ำตามันอุ่น อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลก ยังมีน้ำตาเป็นเพื่อน เลยร้องมันทั้งคืน หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าตาบวม ผ้าห่ม หมอนเปียกไปด้วยน้ำตา ทำไมเราถึงต้องอ่อนแอกับเรื่องไม่ใช่เรื่อง สั่งตัวเองให้หยุด มันกลับยิ่งไหล ผิดเหรอที่เป็นคนไม่เสแสร้ง รัก เกลียดแสดงออก อย่างน้อยเราไม่เคยดูถูกคนอื่น ไม่เคยเหยียบคนอื่น ช่างมันเหอะ แต่สิ่งที่ทำให้เสียใจ คือความรู้สึกดีๆ มากกว่า ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้ไป ความห่วงใยที่มีให้ไป มันก็ยังเหมือนเดิมจนบางครั้งรู้สึกว่าจะมากขึ้นด้วยซ้ำ ทำอะไรก็นึกถึง มีอะไรก็แบ่งปัน โดยที่ไม่ได้คิดถึงผลตอบแทน แต่กำไรที่ได้กลับมากลับเป็นคำว่าโง่ เสียงหัวเราะเยาะ กลายต้องเป็นคนเลวในสายตาคนอื่น กลายเป็นตัวตลก ที่รู้ตอนนี้สิ่งที่จะทำต่อไป จะไม่รักใครมาก จะไม่เกลียดใครมาก เพราะเวลาที่เราโดนหักหลังจากคนที่เรารัก เราจะกลายเป็นหมาทันทีในสายตาของคนที่เรารัก จะพยายามอยู่คนเดียวให้ได้ พึ่งตัวเองให้ได้มากที่สุด อยู่ในส่วนของเรา บางทีอยากจะถามชวนทำไม จะให้ไปทำไม ไปในฐานะอะไร รุ้ไว้นะไม่ได้อึดอัดคนเดียว เราอึดอัดยิ่งกว่า ที่พูดบอกอะไรก็ไม่ได้ เป็นคนน่ารำคาญ เราน่าจะรู้ตัวได้แล้วเหมือนที่กุ้งกับฝ้ายบอกเหมือนกันโดยที่ไม่ได้นัดหมาย ไม่ใช่คนในครอบครัวเค้า ยังไงเราก็คือคนนอก สำหรับเราเค้ากลับไม่ได้เป็นคนนอก อย่างน้อยเค้าก็คือคนหนึ่งส่วนหนึ่งในครอบครัวของเรา เวลาแม่ทำอะไรให้เราก็มักจะแบ่งปันให้เค้าด้วย เพราะแม่คิดว่าเค้าก็คือลูกของแม่คนหนึ่ง กุ้ง เป้ พ่อ ก็ถามถึงเค้าเพราะเค้าคือคนในครอบครัว บอกว่าอย่าทิ้งกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกันนะ เราทำแล้วหล่ะ แต่มันผิดที่ผิดเวลา ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากเห็นอะไรแล้ว ไม่อยากร้องไห้ ไม่อยากจะรู้สึกว่าเคยรักเคยรู้จัก
 
PS........T_T
- ขอบคุณพ่อ,แม่,เป้,กุ้ง ที่เข้าใจปุ้ย
- ขอบใจนะฝ้ายที่อยู่เป็นเพื่อน
- ร้องให้ความงี่เง่าของตัวเอง เสือกไม่ดูที่
- ขอบคุณอ้ายอุ๋ย ที่เข้าใจปุ้ยมากรู้กระทั่งว่าจะร้องไห้ เลยให้ยืมห้อง PLC  เป็นที่ร้องไห้
- คำสอนที่พ่อ แม่ เป้ กุ้ง อ้ายอุ๋ย สอนปุ้ยมา อย่างน้อยปุ้ยก็ทำได้
11月14日

กุญแจหัวใจ

เมื่อเปิดประตูต้อนรับความรัก
แล้วอยู่ดีดี มันกลับหนีออกไปทางเดิม
ความทุกข์เลยจ้องจะแทรกเข้ามาแทน
เราก้อชิงใส่กลอนล็อคให้แน่นหนาซะ
 
 
.........อย่างน้อย.........

แม้ไม่มีรักหลงเหลือในห้องนั้น
แต่ก้อป้องกันไม่ให้ความทุกข์มันไหลกลับมา
เราจะมีเวลามองออกไปข้างนอกหน้าต่างได้นานขึ้น
บางคนที่เลิกกันไปแล้วส่วนใหญ่จะทำใจไม่ได้



หลายๆคนก้อคงเคยเป็น
อาการมันคล้าย ๆ กับโลกจะหยุดหมุน
สมองทั้งสองซีกหยุดสั่งการเอาดื้อ ๆ
ไม่ยินดียินร้ายกับเรื่องราวรอบ ๆ ตัว
และมองว่าโลกนี้ช่างโหดร้ายเสียเหลือเกิน


ถ้าหากว่าความเศร้าหนึ่ง ๆ
สามารถใช้กุญแจไขให้เราหลุดจากความปวดร้าวไปได้จริง ๆ
ปัญหาก้อคือเราจะไปหากุญแจดอกนั้นมาจากไหน
ไม่ต้องเสียเวลาไปหาที่ไหนหรอก

กุญแจดอกนั้นมันอยู่ที่ใจของเราเอง
เหมือนกับเวลาที่หัวใจเราเปิดรับใครสักคนเข้ามาในชีวิต
ก้อคือเวลาที่เราไขกุญแจให้ความรักเดินเข้ามา
แต่เมื่อในวันนึง ความรักมันออกไปทางเดิม

 
สิ่งที่หลงเหลืออยู่
อาจมีเพียงความเศร้าและประตูหัวใจที่เปิดค้างไว้
วิธีทำใจมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย
ในเมื่อประตูในใจเราถูกเปิดค้างไว้


หัดปิดประตุและล็อคกุญแจไว้ซะ
อย่ารอให้ใครมาขโมยความรู้สึกดี - ดีของเรา
ให้หมดไปเสียก่อนที่จะคิดได้
หัดกระแทกประตูใส่ความเศร้าบ้างก้อได้
ชีวิตเราจะได้มองโลกในแง่งดงามมากขึ้น



***********
☆。+゚ °◦•|| pum_þüi ||•◦° ゚+。☆™

++ps++
- ช่วงนี้กะลังเบื่อๆมานั่งอัพสเปซเล่นๆ

ความรักเป็นวงกลม


5555
 
If you love someone,
put their name in a circle
instead of a heart
because hearts can break
but circles go on forever.



ถ้าคุณรักใครสักคน

จงให้เขาอยู่รอบๆ ตัวคุณ
แทนที่จะให้เขาอยู่ในหัวใจ

เพราะหัวใจสามารถแตกสลายได้

แต่ถ้าเขาอยู่รอบตัวคุณ เขาจะอยู่กับคุณตลอดไป

++PS++

- แม่กับพ่อจะมาหาละหลังจากไม่ได้เจอมาเป็นเดือน

- ลอยกระทงปีนี้ก็เหมือนทุกปีไม่มีอะไรพิเศษยังอยู่ในห้องเดิม

- ไปเก็บขยะที่น้ำปิงมา สนุกดี

- การรู้จักกันบนโลกเบี้ยวๆใบนี้ว่ายากแล้ว แต่การรักษาคนๆนั้นยากยิ่งกว่า

11月13日

คำตอบของความคิดถึง

การที่เราอยู่ใกล้กับอะไรมากเกินไป  

เรามักมองเห็นสิ่งนั้นไม่ชัดเจน

เหมือนเสียงของหัวใจที่ไหวเต้นอยู่ในร่างกายเรา

ยังเป็นเรื่องยากที่จะได้ยิน...

คนสองคนที่อยู่ด้วยกันตลอด

อาจจะทำให้เรามองไม่เห็นตัวตนที่แท้จริงของกันและกัน

และก็มองไม่เห็นหัวใจของตัวเองชัดเจน

**++**++**

บางครั้ง...เมื่อเรารักใครสักคน...

เราอาจไม่รู้เลยว่า...เรารักเขาแค่ไหน...

หรือเขามีความหมายกับเรามากแค่ไหน

จนเมื่อถึงเวลาที่ต้องห่างไกลกัน 

- ความคิดถึง -

ก็จะเกิดขึ้นให้เราสามารถค้นพบคำตอบเหล่านั้นได้

รักแค่ไหน...มีความหมายแค่ไหน 

- ความคิดถึง - จะตอบเอง

**++**++** 

++PS++

       -อากาศหนาวมาแล้ว ไม่ชอบเลย

       -คิดถึงพ่อ แม่ เป้ กุ้งจัง

       -ลอยกระทงแล้วไม่ได้ออกไปไหนเลย

7月11日

ทำไมหัวใจคนเราจึงอยู่ด้านซ้าย?

 

เราใส่นาฬิกามือซ้าย   ที่ใส่มือซ้ายเพราะถนัดขวา  ยกมือซ้ายขึ้นมาดูเวลาได้ง่าย

แต่ถึงมีนาฬิกาเราก็ชอบไปสายอยู่ดี   นาฬิกาก็แค่บอกเวลา.....แต่มันไม่ได้ทำให้เราไปเร็วขึ้น


คิดดูแล้ว..หัวใจก็อยู่ทางซ้ายเหมือนกัน

บางทีเราก็คิดนะ..ว่าอวัยวะในร่างกาย  ที่มี 2 ชิ้น  จะอยู่ซ้ายข้างหนึ่ง และขวาข้างหนึ่ง

แขน, ขา, ลูกกะตาก็ทำนองนั้น...... มีอยู่ข้างละหนึ่ง

แล้วที่มีชิ้นเดียว.....ก็แสดงความโดดเด่นของมันคืออยู่ตรงกลางเป๊ะ

อย่างจมูก, สะดือ, คาง  ก็อยู่ตรงกลาง..ประมาณนั้น


แล้วทำไม..หัวใจถึงเอียงซ้ายล่ะ??

บางทีเราก็คิดว่า..ที่เป็นงั้นก็เพราะ

ใครบางคนอยากเตือนให้เรารู้ว่า..



หัวใจเราไม่หนักแน่นพอจะอยู่ตรงกลาง

แล้วก็ไม่มีมากพอจะแบ่งเป็นสองด้วยเหมือนกัน


 

 

PS~*

- จองตั๋วกลับบ้านแล้ว

- วันนี้เราตัดสินใจอะไรไปแล้ว คงแก้ไขไม่ได้ บอกตัวเองว่าทำพรุ่งนี้ให้ดีที่สุดพอ

- จะไม่เสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง

- ขอบคุณคะพ่อ แม่ เป้ กุ้ง ที่อยู่เคียงข้างปุ้ยถึงแม้บางครั้งอาจจะผิด

 

 

 

 

 

6月26日

การห้ามใจ--ไม่ให้รัก

           . . . . .  มันมีเหตุผลหลายอย่าง . . . .
          ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจ ไม่ให้รักใครสักคน
  
          เหตุผลของคนเรา ย่อมไม่เหมือนกัน 
          บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่า . . .มันคงเป็นไปไม่ได้ 
          บางคนอาจต้องห้ามใจ 
          เพราะกลัวใจตัวเอง จะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้ 

                           

          บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน 
         
และคนคนนั้นก็คือ  . . .คนที่เรารู้จัก 
          และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึก ของคนคนนั้น 

          บางคนอาจต้องห้ามใจ 
          เพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา 
          ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา 
          แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา

                             

          เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
          ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่ 
          เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเอง ไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
          มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้

                              

          แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ 
          แต่หากจำเป็นต้องทำ เพื่อปกป้องตัวเอง 
          เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ 
          การถอยห่าง จะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า  . . .
          ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง 
          ยิ่งทำให้เราอ่อนแอ และแพ้ภัยตัวเอง

                              

          หากไม่ได้เขา มาเป็นคนรักของเรา
          ขอเพียงแค่เขา ได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้ 
          อย่าได้เข้าใจว่า . . .
          เราโกรธหรือเกลียดเขา ถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่

                           
  


  คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเอง ให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง 
          พร้อมที่จะใช้ชีวิต ที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร 
          แม้ว่าการเดินทาง จะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที 

          หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว 
          ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม 
          คิดและรู้สึกกับเขา ได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน  
    ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝง ด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา 
          และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขา ได้อย่างจริงใจที่สุด 
          เป็นธรรมชาติมากที่สุด โดยไม่ต้องกดดันอะไร

                       

          หวังว่าเขาคงเข้าใจ ในเหตุผลที่เรากระทำลงไป 
          เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่สักพักก็คงจะหายดี 
          แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

  การได้แอบรักบางทีมันก็สุขใจกว่าการได้ครอบครองแล้วไม่ได้ความรักกลับมาไม่ใช่เหรอ?

       

PS~*

- ไปดู WANTED มา ชอบแองเจลี่น่าโจลี่ มันส์มาก เวอร์ดี

- รู้สึกเบื่อหน่ายกับสิ่งรอบตัว

- อยากกลับบ้านแล้ว คิดถึงคนที่บ้าน 13/1 จะแย่แล้ว

 

6月22日

ระหว่างทาง...ของการเดินทางถอยกลับ

เคยไหม...ที่คุณก้าวเดินไปข้างหน้า
แต่รู้สึกว่ามันเป็นการถอยหลังกลับ


เคยไหม...ที่ท้องฟ้าในโลกส่วนตัวของคุณ
กลับเปลี่ยนจากสีฟ้ามาเป็นเมฆครึ้มสีเทาหม่น
โดยไม่มีเค้าลางแห่งพายุร้าย

ทุกอย่างพัดพาคุณกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
หรือไกลกว่านั้น...เปลี่ยนจากรอยยิ้มเป็นหยดน้ำตา
เปลี่ยนเสียงหัวเราะเป็นเสียงสะอื้นไห้
ความทุกข์เข้ามาทดแทน
วันเวลาแห่งความสุขของคุณจนหมดสิ้น

ความคาดหวังคือปัจจัยหลักของความทุกข์
ความฝันบางครั้งก็เป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดทุกข์
ชีวิตคนเรามีปัญหา เพิ่มมากขึ้นตามวันเวลาที่หมุนไป

ทุกๆ วันเหมือนกับต้องตื่นขึ้นมา
เพื่อเดินเข้าไปในสมรภูมิรบ ฟาดฟันกับปัญหา
หากคุณชนะคุณก็จะเดินจากมา พร้อมความสำเร็จอีกครั้งหนึ่ง
หากคุณแพ้คุณก็อาจล้มจมอยู่กับที่

แล้วจะมีใครสักกี่คนบนโลกใบนี้
ที่จะคอยยื่นมือให้ความช่วยเหลือเมื่อเราเจ็บปวด
เอาเข้าจริงในโลกใบนี้...เราจะมีใคร?
ใครที่เป็นของเราจริงๆ เกิดมาเพื่อเราจริงๆ


บทเรียนของการเดินถอยหลัง
ทำให้รู้ว่าความคาดหวัง มักมาพร้อมกับความผิดหวังเสมอ
เราคาดหวังว่าจะมีใครมาร่วมแบ่งปันความรู้สึก
คอยประคับประคองอยู่เคียงข้าง...คอยรับเมื่อเราล้ม
แล้วตั้งความหวังว่าเขาจะยืนอยู่เคียงข้างเราไปจนวันตาย
มีลมหายใจของกันและกันอย่างอบอุ่น

แต่ในโลกของความเป็นจริงก็คือ...เราต้องยืนด้วยตัวเองให้ได้
หายใจด้วยตัวเองให้ได้...ลุกด้วยตัวเองให้ได้
อ้อมแขนและลมหายใจของคนอื่น
เป็นเพียงส่วนประกอบ ที่ทำให้เราเต็มพร้อมสมบูรณ์

เราจำเป็นต้องก้าวเดินต่อไปให้ได้ แม้ไม่มีส่วนประกอบนั้นก็ตาม
ฉันได้เรียนรู้ว่า...ความฝันจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง
เพื่อลดความเจ็บปวดในชีวิต

เช่นเดียวกับความรัก
สิ่งที่เรามอบไปอย่างทุ่มเท...โดยไม่เคยคิดถึงความผิดหวังที่จะตามมา
มักทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน

ความรัก...เปลี่ยนแปลงได้
รอยเท้าของเราเหยียบย่ำไปท่ามกลางความสับสน

บางครั้งเข็มนาฬิกาก็เดินเร็วขึ้น...บางครั้งกลับเดินช้าลง
ทุกอย่างไม่เป็นดั่งที่วาดหวังไว้เสียที
เพราะเราควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้

ความคิดของเขา...อาจทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน
แต่เราก็ยังจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่...เพื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดนั้น
ดังนั้นเมื่อมีน้ำตาและตัดสินใจว่าจะต้องเปลี่ยนแปลง อย่าหันกลับไปทางเดิม
เพราะเรากำลังจะเดินจากมันมา...อาจไม่ใช่เขาหรือเราเป็นคนไม่ดี

แต่ในบางเรื่อง...ก็อาจมีเหตุผลมากกว่าหนึ่งอย่าง
อย่าพูดว่าเราทำเพื่อเขา...แต่กลับเอาตัวของเราเป็นที่ตั้ง
เพราะนั่นไม่ใช่รักที่แท้จริง

ถ้าบนทางเดินที่ผ่านมาเราก้าวเร็วเกินไป
มองย้อนกลับไปดูตัวเองใหม่...แล้วหัดเดินให้ช้าลง

  
m36602 

PS~*

- มีสิ่งที่ทำให้คิดว่าเราจะเดินไปทางไหนต่อดี จะเรียนต่อหรือทำงานต่อ

- ก็อยากทำงานนะ เพราะไม่ต้องแบมือขอใคร(ถ้าไม่จำเป็น)

 

 

 

 
today  
第 1 张,共 6 张
หลงเข้ามาไม่ให้เสียเวลาเซ็นเยี่ยมด้วยค่า~*
请稍候...
很抱歉,您输入的评论太长。请缩短您的评论。
您没有输入任何内容,请重试。
很抱歉,我们当前无法添加您的评论。请稍后重试。
若要添加评论,需要您的家长授予您相应权限。请求权限
您的家长禁用了评论功能。
很抱歉,我们当前无法删除您的评论。请稍后重试。
您已超过了一天之内允许提供的评论数上限。请在 24 小时后重试。
因为我们的系统表明您可能在向其他用户提供垃圾评论,您的帐户已禁用了评论功能。如果您认为我们错误地禁用了您的帐户,请联系 Windows Live 支持部门
完成下面的安全检查,您提供评论的过程才能完成。
您在安全检查中键入的字符必须与图片或音频中的字符一致。
--หวัดดีนะ
--เรา"พาย"
--ยินดีที่(จะ)ได้รู้จัก ยิ้ม
11 月 16 日
LightMoon发表:
Hiiiiiii, how r u?  im for the first time on ur blog and i liked ur blog, and the pics r nice too Smile
11 月 14 日
Piaser发表:
งานยุ่งมากเลยเหรอครูปุ้ย คิดถึง ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุย เหอะๆ สู้ สู้ เน่อ
 

To love is to risk not being loved in return.
To hope is to risk pain.
To try is to risk failure, but risk must be taken,
Because the greatest hazard in life is to risk nothing.

การที่ได้รักคือการเสี่ยงว่าจะไม่ได้รับความรักเป็นการตอบแทน
การตั้งความหวัง คือการเสี่ยงกับความเจ็บปวด
การพยายามคือการเสี่ยงกับความล้มเหลว
แต่ยังไงก็ต้องเสี่ยง เพราะสิ่งที่อันตราาย ที่สุดในชีวิต ก็คือ การไม่เสี่ยงอะไรเลย

2 月 29 日
Piaser发表:
คน ๆ นี้มีถ้อยคำเป็นสายฝน
ที่จะหยดมาแต้มความเย็นชื้นให้หัวใจคุณ
ชั่วประเดี๋ยวก็หยุด ให้คุณค้นหา
ชั่วประด๋าวมาใหม่ ให้คุณอิ่มเอม
เล่นอยู่กับสายฝนที่จริงก็สนุกดี
แต่อย่าลืมว่า เล่นกับมันมากไปก็จับไข้ได้เหมือนกัน


ถ้าคน ๆ หนึ่งเปรียบเหมือนอากาศ
เราหายใจกี่ครั้งต่อวัน ไม่มีใครนับ
และเราก็มักลืมเลือนไปว่า...
เรากำลังหายใจ เอาอากาศเข้าไปอยู่
เพราะการมีอยู่ของอากาศ เรามองไม่เห็น
และมันก็บางเบาจนคิดไม่ถึง


คิดไม่ถึงว่าที่จริง...
อากาศแวดล้อมเราอยู่ใกล้ ๆ ไม่ไกลเลย
คน ๆ นี้ ... ไม่มีถ้อยคำเป็นเม็ดเป็นหน่วย
ให้คุณจับต้องได้และมองเห็น
แต่เขาจะหยิบยื่น ในสิ่งที่คุณฝันได้เสมอ
และเติมเต็มในสิ่งที่คุณขาดหายไป
แม้ว่าคุณจะไม่มีใครเลยก็ตาม


ถ้าเป็นคุณจะเลือกใคร???
ระหว่าง ... คนที่บอกว่ารักคุณมาก..
แต่เขาไม่ค่อยใส่ใจความเป็นอยู่คุณเลย
กับอีกคน ... ที่ไม่เคยบอกแม้กระทั่งคิดถึง..
แต่เขารู้หมดว่า ... คุณต้องการอะไร
2 月 19 日